Айбу нақси худро дар дигарон мебинӣ
Мактаби инсоният
Агар дар бародари худ айб мебинӣ, он айб дар туст, ки дар ӯ мебинӣ
Мавлоно гӯяд:
“Агар дар бародари худ айб мебинӣ, он айб дар туст, ки дар ӯ мебинӣ…
Гуфт: Пилеро оварданд бар сари чашмае, ки об хӯрад. Худро дар об медид ва мерамид. Ӯ мепиндошт, ки аз дигарӣ мерамад, намедонист, ки аз худ мерамад.
Ҳамаи ахлоқи бад – аз зулму кину ҳасаду бераҳмиву кибр – чун дар туст намеранҷӣ. Чун онро дар дигарӣ мебинӣ, мерамӣ ва меранҷӣ…”
(Фиҳӣ мо фиҳӣ, с.78)
Ба ин мазмун, дар Маснавӣ низ фармояд:
Эй басо зулме, ки бинӣ дар касон,
Хӯйи ту бошад дар эшон, эй фалон!
Андар эшон тофта ҳастии ту,
Аз нифоқу зулму бадмастии ту.
Он туӣ в-он захм бар худ мезанӣ,
Бар худ он дам тори лаънат метанӣ.
Дар худ он бадро намебинӣ аён
В-арна душман будаӣ худро ба ҷон.
Қаламонлайн
qalamonline.net
