Қадаҳи шароб дар суфраи меҳмон
Достонҳои омӯзанда
Мансури Давониқӣ (халифаи аббосӣ) ҳар чанде як бор ба баҳонаҳои мухталиф Имом Содиқро аз Мадина ба Ироқ металабид ва таҳти назар қарор медод. Гоҳе муддати зиёде Имомро аз бозгашт ба Ҳиҷоз монеъ мешуд.
Дар яке аз ин авқот, ки Имом дар Ироқ буд, яке аз сарони сипоҳи Мансур писари худро хатна кард, иддаи зиёдеро даъват кард ва валимаи муфассале дод. Аъёну ашроф ва риҷол ҳама ҳозир буданд. Аз ҷумлаи касоне, ки дар он валима даъват шуда буданд, Имом Содиқ буд.
Суфра ҳозир шуд ва даъватшудагон сари суфра нишастанд ва машғули ғизо хӯрдан шуданд. Дар ин байн яке аз даъватшудагон об хост. Ба баҳонаи об, қадаҳе аз шароб ба дасташ доданд. Қадаҳ, ки ба дасти ӯ дода шуд, фавран Имом Содиқ нимакора аз сари суфра ҳаракат кард ва берун рафт. Хостанд Имомро муҷаддадан баргардонанд, барнагашт. Фармуд:
— Расули Худо фармудааст: “Ҳар кас бар сари суфрае биншинад, ки дар он ҷо шароб аст, лаънати Худо бар ӯст!”
(Манбаъ: Достони Ростон, таълифи шаҳид Мутаҳҳарӣ ба нақл аз “Биҳор”)
Қаламонлайн
qalamonline.net
