Онҳо бегона нестанд…

Фарҳанг

Онҳо бегона нестанд…

Достонҳои кӯтоҳ

Зану шавҳар нишаста буданд ва шавҳар ба ҳамсараш гуфт: Мехоҳам баъд аз чандин соли зиндагии якҷояамон падар, модар, бародарон ва хоҳаронамро фардошаб ба хонаи худамон даъват карда, меҳмондорӣ намоем. Туро заҳмат медиҳам азизам то хӯрокҳои лаззиз баҳрашон омода намоӣ.

Зан каме ба фикр фурӯ рафту бо таъби хира гуфт: Ҳатман, кӯшиш мекунам.

Мард гуфт: Пас ман меравам ба хонаводаам хабар медиҳам то фардошаб ба хонаи мо иёянд.

Рӯзи баъд мард ба кораш рафт ва баъд аз баргаштан аз кор ба ҳамсараш гуфт: Хонаводаам ҳоло мерасанд ғизои шом омода кардӣ ё не?

Зан гуфт: Росташ не. Хаста будам, ҳавсала надоштам то хӯрок омода кунам, охир хонаводаи ту бегона нестанд-ку як чизи андаке тайёр мекунем фикр мекунам кифоя.

Мард гуфт: Худо туро бубахшад, чаро аз дирӯз ба ман нагуфтӣ, ки наметавонам хӯрок омода кунам, охир ҳозир мерасанд меҳмононам айб мешавад, ман чи кор кунам акнун?

Зан гуфт, ки ба онҳо занг бизан ва узрхоҳӣ кун, (яъне имшаб наоянд), онҳо бегона нестанд-ку, мефаҳманд.

Мард бо нороҳатӣ аз хона берун шуд ва баъд аз чанд дақиқа, занги дарро заданд. Зан рафта дарро боз кард ва падару модар, хоҳару бародарони худашро дид, ки ба меҳмонӣ омада буданд.

Падараш аз ӯ пурсид, ки домод куҷост?

Зан гуфт: Ҳамин ҳоло аз хона берун шуд.

Падараш гуфт: Дирӯз шавҳарат хонаи мо омада, моро барои имшаб даъват кард, магар мешавад, ки дар хона набошад?

Зан ҳайрон ва парешон шуд ва фаҳмид, ки таоме, ки бояд мепухту омода мекард барои хонаводаи худаш буд, на барои хонаводаи шавҳараш. Дарҳол ба шавҳараш занг зада ба ӯ гуфт, ки чаро дирӯз ба ман нагуфтӣ, ки хонаводаи маро барои хӯроки шом даъват карда будӣ?

Мард табассуме карда гуфт: Хонаводаи ман бо хонаводаи ту фарқе бо ҳам надоранд, меҳмон атои Худост мебоист аз рӯи эҳтиром ба шавҳарат бо хоҳиш ва ҳаваси тамом дастархон омода намуда, хӯрок тайёр мекардӣ.

Зан гуфт: Хоҳиш мекунам аз ягон ошхонае зуд ягон хӯроке гирифта биёред.

Мард гуфт: Ҷойе банд ҳастам, кор дорам ва ба хона дер меоям. Онҳо ҳам хонаводаи ту ҳастанд, бегона нестанд-ку, фарқе намекунад як чизи андаке таёр кун барояшон бидеҳ.

Қаламонлайн

Tags:

Матоолиби пешниҳодӣ барои Шумо

 

Шаш фоидаи мутолиа ва китобхонӣ
Ҳазрати Иброҳим(а) ва занбӯри асал

Матолиби пурбоздид